Dawno nie było aktualizacji, ale cóż - egzaminy, sesja, przygotowania do wyjazdu po drodze, egzemplarze recenzenckie do ogarnięcia... trochę tego było, ale teraz powinno znaleźć się nieco czasu na odrobinę częstsze aktualizacje. Dlatego wrzucam drugą część opracowania na temat samurajów w popkulturze. Smacznego.
Samuraje w odległej galaktyce
 |
| Palpatine-domo, rebelianci nadchodzą. Źródło: geektyrant.com |
Osobnym przypadkiem jest tutaj uniwersum Gwiezdnych Wojen, a przede wszystkim
dwie filmowe trylogie wyprodukowane przez George’a Lucasa. Saga, zapoczątkowana
w 1977 roku i będąca jednym z obrazów, które trwale wpłynęły i odmieniły
popkulturę, bardziej niż do kwestii historycznych i politycznych – jako
chociażby filmy science fiction w latach pięćdziesiątych – sięgała po retorykę
mityczną, jednocześnie doprawiając produkcje solidną dawką nostalgii. W
rezultacie historia potyczki Rebelii ze złym, nieludzkim Imperium łączyła w
sobie elementy mitu (wyprawa Luke’a w celu zdobycia wiedzy, pobieranie nauk u
mentorów, potyczka z ojcem), baśni (sławna fraza „Dawno temu w odległej
galaktyce...”) a także konwencji westernu (zawadiacki Han Solo)[1].
Jednak obok wpływu kultury europejskiej, Lucas sięgnął również po inspirację
dalekowschodnie, uwidaczniające się przede wszystkim w kreacji jednych z
najpopularniejszych postaci popkultury – rycerzy Jedi, będących w zasadzie
futurystycznymi samurajami. Fakt ten uwidacznia się nie tylko w ich
przymiotach, (które omówię później) ale przede wszystkim ich broni – mieczach
świetlnych, prawdziwej wizytówce uniwersum Gwiezdnych
Wojen. Podobieństw między nimi a kataną
nie trzeba daleko szukać: tak jak w przypadku miecza samurajskiego, miecz
świetlny pozwala natychmiast rozpoznać bohatera – można nie znać postaci, nie
orientować się w fabule, ba – nie trzeba nawet znać filmu; widok wiązki
zabarwionej na niebiesko bądź czerwono wystarczy, by rozeznać się, z jaką
grą/filmem/komiksem mamy do czynienia. Co więcej, obydwa rodzaje broni niosą ze
sobą niemal identyczny ładunek symboliczny:
„[Miecz świetlny] Był oficjalną bronią Rycerzy Jedi. Nie tak niezgrabny i
przypadkowy jak blaster. Aby go używać, potrzeba było czegoś więcej, niż tylko
celne oko. Broń pełna elegancji. A przy tym również symbol. Każdy mógł użyć
blastera czy palnika fuzyjnego – lecz sprawne posługiwanie się mieczem
świetlnym było oznaką kogoś, kto górował ponad zwykłymi ludźmi.”[2]
